هرچه خواستی

معجزه شق القمر به دست رسول خدا (ص) در مکه و قبل از هجرت و به پیشنهاد مشرکین ، مساله اى است که مورد قبول همه مسلمین است ، و کسى از ایشان در آن تردید نکرده .

و از قرآن کریم آیاتى که به روشنى بر آن دلالت دارد یکى آیه مورد بحث است که فرموده :" اقْتَرَبَتِ السّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ وَ إِنْ یَرَوْا آیَةً یُعْرِضُوا وَ یَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ وَإِن یَرَوْا آیَةً یُعْرِضُوا وَیَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ 1؛ نزدیك شد قیامت و از هم شكافت ماه. و هر گاه نشانه‏اى ببینند روى بگردانند و گویند: سحرى دایم است.

نزدیک ترین معجزه با نزول این آیه همان معجزه شق القمر بوده که مشرکین از آن مانند سایر آیات اعراض کردند و گفتند: سحرى است مستمر.

و اما از حدیث باید دانست که روایات بى شمارى بر آن دلالت دارد که شیعه و سنى آنها را نقل کرده اند. پس هم کتاب بر وقوع چنین معجزه اى دلالت دارد و هم سنت ، و اما اینکه یک کره آسمانى دو نیم شود، چنین چیزى فى نفسه ممکن است و عقل دلیلى بر محال بودن آن ندارد، از سوى دیگر معجزه هم امرى است خارق العاده ، و وقوع حوادث خارق العاده نیز ممکن است ، عقل دلیلى بر محال بودن آن ندارد، و یکى از روشن ترین شواهد بر وقوع شق القمر، قرآن کریم است ، پس باید آن را بپذیریم هر چند که از ضروریات دین نباشد